Boobs & Bubbles

NOV.10th Beauty & Fashion

Author

Wanneer zijn we met z’n allen mannenkleding gaan dragen?

Er zit meer achter dan comfort

Wat is het toch met ons, vrouwen, die zich willen kleden als mannen. We willen ons sexy, vrouwelijk en aantrekkelijk voelen. We zijn bezig met make-up, doen elke dag netjes ons haar en staan uren voor de spiegel. Toch plunderen we schaamteloos de mannenafdeling van onze favo winkel. Hoe komt dit en wanneer zijn we hiermee begonnen?

Het begin van de vrouwelijke emancipatie

In de 19e eeuw begonnen voor vrouwen de dingen langzaamaan te veranderen. Vrouwenkleding was vaak zo onpraktisch dat het moeilijk werd om iets anders te doen dan wandelen en een beetje koken. Totdat het een hoogtepunt bereikte en men eindelijk vond dat vrouwen meer rechten hadden dan het aanrecht.

Vrouwen gingen de deur uit, begonnen met leren voor een vak en kregen spannende hobby’s zoals badminton. Ze vervoerden zich ook voor het eerst helemaal zelf, met de fiets (we weten allemaal hoe onhandig dit kan zijn met een jurk) en later ook met de trein en de auto. Kortom, de vrouwelijke emancipatie was begonnen. In de jaren 20 werden de rokken korter en de stoffen lichter. Tevens zijn er in deze tijd de eerste kortpittige kapsels gespot!

De eerste gespotte broek

In de jaren hierna waren er een paar badass chicks die openlijk toegaven dat ze graag de pantalon van hun vriendje droegen. Zo ook Coco Chanel, ja echt! 1939 was een mijlpaal in de geschiedenis. Naast dat de oorlog begon, stond ook de allereerste vrouw met broek op de cover van de Amerikaanse Vogue. Helaas waren op veel plekken broeken nog verboden voor vrouwen. Zo werden vrouwen gewoon geweigerd bij restaurants als ze een broek droegen.

Donkere oorlogstijden

Maar toen kwam de Tweede Wereldoorlog. De mannen gingen allemaal het leger in en de vrouwen bleven weer thuis achter om te zorgen voor de kinderen en het huishouden. Omdat we hierdoor geen tijd en middelen meer hadden om nieuwe outfits en lekkere rokjes te naaien, gingen we de achtergebleven kleding van onze mannen dragen. Wat was dit heeeeerlijk zeg. De mogelijkheden in een broek waren mindblowing.

De toon was gezet. Onze vrouwelijkheid die we ergens diep verborgen hadden, bleef nog wel in ons achterhoofd. Daarom kregen we vlak na de oorlog ‘The New Look’ van Christian Dior om het gebrek aan vrouwelijkheid weer goed te maken. De nadruk lag weer op de taille en elke dag was het weer rokjesdag. Pas in de jaren ‘60 is de broek overal officieel geaccepteerd als vrouwenkledingstuk. Dit is eigenlijk nog best wel recent dus!

Lekker makkelijk, of meer?

Vrouw in oversized sweater.

De reden dat we ooit zijn overgestapt naar de kledingkast van de man lijkt dus eigenlijk puur gemak. Maar tegelijkertijd werd vrouwenemancipatie ook een steeds belangrijker thema. We zetten ons af tegen typisch vrouwelijke dingen om de wereld te bewijzen dat we allemaal in staat zijn hetzelfde te doen. Mannen stonden altijd bovenaan in de samenleving, hadden belangrijkere functies en meer overwicht. Vrouwen wilden bewijzen dat zij ook in staat zijn om minstens hetzelfde te doen, en dus gingen we ons kleden als de man. A powerful statement.

Tegenwoordig hebben vrouwen steeds vaker net zulke belangrijke functies als mannen, maar toch zijn we er nog niet. Er zijn nog heel veel dingen die we graag anders zouden zien en daarom is het nog steeds een actueel onderwerp. Maar dit is natuurlijk lang niet meer de enige reden dat we kleding jatten van onze boyfriends. Het is er ook voor een groot deel ingeslopen. Want we zijn sterke, onafhankelijke wezens geworden. Daar hoort ook een soort van gemak bij. Het zou toch afleiden van onze successen als we constant bezig zijn met of ons rokje niet per ongeluk iets teveel van onszelf laat zien als we bukken om onze zweep te pakken. Of als we te laat komen bij de vergadering omdat rennen op hakken echt een kunst apart is. En als wij in het overhemd van onze vriendjes lopen, is er geen man die klaagt en zegt dat we het weer uit moeten trekken. Of juist wel, maar dan in de meest positieve zin.

I woke up like this

Mannenkleding heeft een bepaalde nonchalantie die vrouwenkleding vaak niet heeft. Vrouwenkleding is van nature oncomfortabel en bedoeld om ons er op ons best uit te laten zien. Terwijl, als je er over nadenkt, het juist ontzettend sexy is als het eruit ziet alsof je er niks voor nodig hebt om er zo goed uit te zien. We hoeven geen uren voor de spiegel te staan en ons 85 keer om te kleden. Bovendien hebben we het veel te druk met al onze meisjesdromen najagen. Dus scoor zonder nare gevoelens nog zo’n oversized T-shirt en baseballjack. Panty’s en hakken, ain’t nobody got time for that.

Meer lezen?

Beauty & Fashion


#fashion #mindblowing

Read more articles

Share this article

Author


Fashionstudent, momenteel erg druk met verdwalen in haar nieuwe woonplaats Amsterdam. Ziet de wereld als een grote speeltuin waar ze maar al te graag op avontuur gaat. Vindt geluk in wijn, kringloopwinkels en avocado. Haar hobby is dagdromen en ze kan niet leven zonder lippenstift. Al haar levenswijsheid heeft ze uit Sex and the City.

Comments